ეროვნული სასახლის შესახებ

სასახლის ისტორია

სასახლე დაარსდა 1941 წელს, როგორც პიონერთა და მოსწავლეთა რესპუბლიკური სასახლე. 1990 წელს გაადერქვა სახელი და ეწოდა საქართველოს მოსწავლე ახალგაზრდობის რესპუბლიკური სასახლე. 2011 წელს განხორციელდა ორგანიზაციის ლიკვიდაცია და საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებით ხელახლა დაფუძნდა, როგორც სსიპ საქართველოს ახალგაზრდობის სახლი და მასზე სახელმწიფო კონტროლი დაევალა საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს, რომელიც ასევე ამტკიცებდა მის დებულებას. 2012 წლის აპრილში ახალგაზრდობის სახლს ეწოდა საქართველოს მოსწავლე-ახალგაზრდობის ეროვნული სასახლე.

1802

აშენდა პირველი შენობა, წლების განმავლობაში სასახლემ რამდენჯერმე შეიცვალა იერსახე.

1844

შეიქმნა კავკასიის სამეფისნაცვლო, რომლის დედაქალაქი ტიფლისი გახდა. მთავარსარდლის სახლი, მეფისნაცვლის რეზიდენციად გადაკეთდა, რამაც სასახლის სტატუსი შეცვალა.

1865

არქიტექტორმა ოტო (იაკობ) სიმონსონმა, დაიწყო სასახლის რეკონსქტრუქცია, რის შემდეგაც სასახლემ თავისი საბოლოო იერი მიიღო

1918

სასახლეში 26 მაისს, ნოე ჟორდანიას მთავრობამ, გამოაცხადა ქვეყნის დამოუკიდებლობა, მომდევნო ორ დღეში ამავე შენობაში გამოცხადდა აზერბაიჯანის და სომხეთის დამოუკიდებლობაც.

1921

21 თებერვალს მიიღეს საქართველოს კონსტიტუცია, თუმცა რამდენიმე დღეში თბილისში შევიდა წითელი არმია და სასახლე გახდა მთავრობის სახლი. შენობაში განთავსებული იყო ქვეყნის საბჭოთა ხელმძღვანელობა.

1937

შენობა ბავშვებს გადაეცა, ოფიციალურად კი 1941 წლის 2 მაისს გაიხსნა და ეწოდა „ პიონერთა და ოქტომბრელთა სასახლე“

2020

დაიწყო ეროვნული სასახლის მასშტაბური რეაბილიტაცია - რესტავრაცია და 2025 წლის სექტემბერში დასრულდა. დღეს ეროვნული სასახლე საქართველოს უდიდესი არაფორმალური კულტურულ-საგანმანათლებლო ცენტრია.